Mens erger je tweet!

Posted on 1 april 2011

4


Sinds begin februari ben ik bezig met afstuderen op het gebied van social media. Vanaf het begin van mijn onderzoek  zit ik er al aan te denken om een blog bij te gaan houden. Taalkundig ben ik niet heel erg sterk en goede onderwerpen had ik ook niet. Het schrijven van een blog bleef dus uit en ik ging vrolijk door met lezen, twitteren en onderzoeken.

In de twee maanden die ondertussen voorbij zijn gegaan heb ik veel gelezen, geleerd en gelachen op mijn afstudeeradres. Mijn kennis is groter geworden en het vertrouwen in mijn taalgebruik ook. Toen ik vandaag (31-03-2011) de blog van Bas van den Wijngaard “Top 7 ergernissen op Twitter” las, dacht ik; dat kan ik ook! Mijn eerste blog is dan ook een reactie op de blog van Bas van den Wijngaard.

Ik ga de top 7 van Bas af, geef daar mijn visie op en geef voorbeelden uit mijn eigen ervaring.

Op nummer 1: Persoonlijke tweets op een account van een organisatie

Persoonlijk vind ik het ook niet nodig om een persoonlijkheid te koppelen aan een bedrijfsaccount. De theorie leert ons dat veel mensen het prettig vinden om te weten wie de persoon achter de bedrijfstwitter is. Frankwatching heeft dit mooi opgelost op hun Twitteraccount. Zij maken gebruik van initialen aan het einde van hun tweets. Daardoor ontstaat er een twitterstream zonder persoonlijke tweets, maar wel met een menselijk gezicht.  Helaas neemt deze manier van werken wel 3 van de 140 karakters in beslag.

Check de “Over” pagina van Frankwatching voor de afkortingen.

Op nummer 2: Tweets die langer zijn dan 140 tekens

Het is zeer irritant als bedrijven een (cont)-functie of iets dergelijks gaan gebruiken. De mensen die daarachter zitten hebben inderdaad de kracht van 140 tekens niet begrepen. Voor persoonlijk gebruik vind ik het geen probleem dat een tweet iets langer is dan 140 tekens. Zelf ben ik ook al een paar keer schuldig geweest aan het gebruik van de (cont)-functie van Tweetdeck. Als het kan, is het inderdaad verstandiger en mooier om je tweet binnen de 140 tekens te houden. Het mooiste vind ik het als een tweet precies dat aantal karakters heeft. Dit is dan toch weer de social media-nerd in mij die naar boven komt.

Op nummer 3: Schrijffouten, spreektaal en onnodig gebruik van lelijke afkortingen

Dit is een ergernis die ik zeker deel, maar helaas draag ik zelf ook toe aan deze irritatie. Taal is zeg maar niet echt mijn ding. Daarentegen doe ik wel alle mogelijke moeite om geen taalfouten te maken in mijn tweets. Het is en blijft zo dat het heel veel mensen op Twitter totaal niet boeit of ze correct Nederlands gebruiken of niet.

Bas, practice what you preach. Als je jezelf irriteert aan het taalgebruik van bepaalde mensen, druk dan gewoon op ‘unfollow’ en leg hen uit waarom je dat gedaan hebt.

Op nummer 4: Chatten op Twitter

Het chatten op Twitter is best irritant als je allebei de personen die een gesprek voeren volgt. Ik heb hier zelf nog niet echt last van gehad. Soms zie je een paar berichten achterelkaar van dezelfde twee personen. Dit heb ik tot nu toe nog niet echt irritant gevonden. Als je wilt chatten, kan je inderdaad beter op MSN (wie gebruikt het nog?) of een ander chatplatform gaan zitten. Wanneer je dan toch per se wil chatten via Twitter, gebruik dan in godsnaam de direct message functie.

Tegenwoordig zie ik ook steeds vaker de hashtag #twexit gebruikt worden. Dit gaf voor mij wel aan dat Twitter steeds meer gezien wordt als een soort nieuwe MSN. Als ik niet op Twitter zit, merk je dat vanzelf. Het afmelden door middel van een hashtag slaat echt als een tang op een varken.

Op nummer 5: Klagen over de inhoud van tweets

#youredoingitwrong

Eigenlijk is niets goed of slecht op Twitter. Alles mag, en dat moet zeker zo blijven. Veel dingen die nu normaal gevonden worden op Twitter zijn in de begindagen bedacht door gebruikers. Over de vorm van een tweet kun je niet gaan zeuren, maar over de inhoud daarentegen wel.

Nutteloze tweets zijn mijn persoonlijke irritatie, en dan vooral van mensen die heel veel berichten per dag sturen. Ik vind het helemaal niet boeiend dat jij vindt dat er niets op tv is. Je bent mij helemaal snel kwijt als je twee minuten later twittert dat je jezelf verveelt en vervolgens meldt dat je dan maar een film gaat kijken.

Op nummer 6: Alles retweeten wat op een ander Twitteraccount geplaatst wordt
Deze ergernis ken ik zelf niet. Ik volg gelukkig geen mensen die deze irritante gewoonte hebben. Wat ik wel af en toe meemaak is dat tweeps berichten van hun bedrijfsaccount retweeten.

Ik volg bijvoorbeeld de blog 2Morrow van het bedrijf Best4u Media. Op hun blog verschijnen regelmatig zeer interessante artikelen over social media en andere aanverwante onderwerpen. Via het Twitterkanaal van Best4u Media (@best4umedia) blijf ik hiervan op de hoogte. Ook ben ik een volger van @MelvinvdBout, @ivoelshof en @sandergeels. Zij werken alle drie bij het bedrijf. Het irriterende hieraan is dat ik dus vier keer een melding krijg als er een nieuw blog op 2Morrow verschijnt.

Dit is gelukkig maar een kleine irritatie en het gebeurt niet heel vaak. Ik snap goed dat ze zoveel mogelijk mensen in aanraking willen laten komen met hun blogs.

Op nummer 7: Foursquare: badges, mayorships & check-ins

Foursquare vind ik heel erg leuk. Het is een social game waar ik redelijk fanatiek in kan zijn. Gelukkig voor mijn vrienden en volgers laat ik niet automatisch alles doorstromen naar Twitter of Facebook. Als ik er iets “leuks” bij te melden heb, wil ik het weleens doorsturen naar Facebook. Wanneer ik graag “mayor”wil worden van een bepaalde gelegenheid, dan stuur ik dit wel vaak door naar Facebook. Iedereen kan dus zien hoe vaak en hoe laat ik op kantoor ben. De strijd om de titel “mayor” is sinds ik met mijn onderzoek bezig ben helemaal losgebarsten op mijn afstudeeradres.
Alles van 4sq doorsturen is nutteloos en alleen maar irritant voor je volgers. Ik ken bijvoorbeeld iemand die al zijn check-ins doorstuurt naar Twitter. Zijn Twitteraccount zit dan weer gekoppeld aan zijn Facebook. Als ik Tweetdeck open heb staan, kan het dus zomaar zijn dat ik driemaal te horen krijg waar hij zich precies bevindt.

Ik moet hierbij denken aan het verhaal van “The Boy Who Cried Wolf”. Als je te vaak iets roept, luistert er uiteindelijk niemand meer.

Outro

Volgens mij is mijn eerste poging tot bloggen redelijk gelukt. Ik ben van plan om regelmatig een nieuw blog schrijven ter lering en vermaak.
Laat me alstublieft horen wat er beter kan of wat er juist heel goed is aan mijn blog. Eigenlijk ben ik nog geïnteresseerder in jouw top 7 Twitter ergernissen.

Graag wil ik Bas (@piekhaar) nog bedanken voor de inspiratie en tips. Bas, wat is jouw reactie op mijn reactie?

Redactie: Laura Suijkerbuijk

Advertenties
Posted in: social media, twitter